Κέντρο μεταμόσχευσης παγκρέατος και στην χώρα μας;

Κέντρο Μεταμόσχευσης νησιδίων παγκρέατος θα λειτουργήσει και στην Ελλάδα στις αρχές του 2012.

Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα, η μεταμόσχευση νησιδίων παγκρέατος για τη θεραπεία των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, αποτελεί παγκοσμίως την καθοριστική θεραπεία για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, την απελευθέρωση του ασθενούς από την ινσουλίνη και τον έλεγχο των επιπλοκών.

Σε διεθνή ημερίδα, που έγινε στην Αθήνα, δέκα κορυφαίοι επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενημέρωσαν την ελληνική ιατρική κοινότητα για τις διεθνείς εξελίξεις στις μεταμοσχεύσεις νησιδίων παγκρέατος και επισήμαναν ότι η μεταμόσχευση είναι η μόνη λύση για την πρόληψη των επιπλοκών και τη φυσιολογική ρύθμιση του σακχάρου.

Δεδομένου ότι σήμερα, η συγκεκριμένη θεραπεία βρίσκει πρόσφορο έδαφος και στην Ελλάδα, άριστα κατηρτισμένοι Έλληνες επιστήμονες, προγραμματίζουν με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας και σε συνεργασία με διεθνή μεταμοσχευτικά κέντρα, να λειτουργήσουν μέσα στους πρώτους μήνες του ερχόμενου έτους ένα σχετικό κλινικό πρόγραμμα.

«Θέλουμε να γράψουμε τη δική μας ιστορία στο παγκόσμιο μεταμοσχευτικό γίγνεσθαι των νησιδίων παγκρέατος», τόνισε ο καθηγητής Θεόδωρος Καρατζάς, επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής της ημερίδας και σημείωσε ότι «η συνεργασία μας με τα διεθνή μεταμοσχευτικά κέντρα αποτελεί το εχέγγυο της υψηλής επιστημονικής στάθμης του προγράμματος, για το καλό των ασθενών μας».

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 αποτελεί πλέον παγκόσμια μάστιγα, με θύματα κυρίως παιδιά και νέους ανθρώπους. Παράλληλα, πλήττει και τον κοινωνικό ιστό των χωρών, καθώς καταγράφεται αύξηση 2-5% ετησίως, ιδίως σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Στην Ελλάδα, 1.000 παιδιά τον χρόνο καταγράφονται με νεοεμφανιζόμενο διαβήτη από τα οποία περίπου ποσοστό 20% σε δύο με τρεις δεκαετίες, θα αναπτύξει μία από τις δυσμενείς επιπλοκές, που προκαλεί η νόσος.

Σήμερα, οι ασθενείς, κυρίως νέοι και παιδιά, με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, που χρίζουν αντιμετώπισης, είτε παραπέμπονται σε μεταμοσχευτικά κέντρα του εξωτερικού, είτε παραμένουν στην Ελλάδα περιμένοντας την αξιοποίηση παγκρεατικών μοσχευμάτων από κλινικά νεκρούς δότες, τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη η λειτουργία ενός εξειδικευμένου Κέντρου, στο οποίο θα λειτουργεί ομάδα επιστημόνων, ειδικών στην επεξεργασία παγκρέατος, την απομόνωση των νησιδίων και τη μετέπειτα μεταμόσχευσή τους.

Νέα θεραπεία για την πνευμονική υπέρταση

Ένα νέο φάρμακο αντιμετωπίζει την πνευμονική αρτηριακή υπέρταση σε ασθενείς με συγγενή καρδιοπάθεια, δίνοντας την ελπίδα στους πάσχοντες, να αποφύγουν τη μεταμόσχευση πνευμόνων, που είναι και η έσχατη λύση.

Η πνευμονική υπέρταση χαρακτηρίζεται από αυξημένη πίεση στα πνευμονικά αγγεία και επιβαρύνει άμεσα την καρδιακή λειτουργία, προκαλώντας καρδιακή ανεπάρκεια και εντείνοντας τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Ο αριθμός των ασθενών αυξάνεται διαρκώς στη χώρα μας, καθώς ετησίως προστίθεται στους υπάρχοντες πάσχοντες, 1000 νέα περιστατικά.

Η νέα φαρμακευτική ουσία bosentan, συστήνεται τόσο σε ενήλικες με πνευμονική υπέρταση όσο και σε παιδιά που εκδηλώνουν τη νόσο. Χορηγείται δύο φορές την ημέρα, απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις άλλες υπάρχουσες ενέσιμες θεραπείες. Με την χορήγηση της νέας φαρμακευτικής ουσίας bosentan, αναστέλλεται η εξέλιξη της νόσου κατά 77%. Έτσι σταματούν οι βλάβες στον πνεύμονα που αν συνεχιστούν, αντιμετωπίζονται μόνο με μεταμόσχευση πνευμόνων.
Πληροφορίες από zougla.gr

Νέα τεχνική για μεγαλύτερη ζωή στα μεταμοσχευμένα όργανα

Βρετανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια καινοτομική τεχνική που θα μπορούσε να αυξήσει μέχρι σχεδόν στο διπλάσιο χρόνο τη ζωή ενός μεταμοσχευμένου οργάνου, όπως ένα νεφρό, και να αποτρέψει την απόρριψή του από τον οργανισμό του λήπτη. Προς το παρόν, λιγότερα από τα μισά μοσχεύματα συνεχίζουν να λειτουργούν για περισσότερα από δέκα χρόνια μετά την μεταμόσχευση.
Με τη νέα μέθοδο, που διαρκεί μόλις 20 λεπτά, το προς μεταμόσχευση όργανο πλένεται με ένα διάλυμα φαρμάκου κατά την μεταφορά του από το δωρητή στον λήπτη. Το διάλυμα παρέχει προστασία στο ξένο όργανο από τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη, το οποίο συχνά επιτίθεται στο ξένο σώμα για να καταστρέψει τα κύτταρά του, που τα αντιλαμβάνεται ως κακόβουλους εισβολείς.

Οι ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση, αναγκάζονται να παίρνουν φάρμακα καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος (με τις όποιες παρενέργειες, όπως η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο), όμως και πάλι το σώμα του λήπτη συχνά συνεχίζει να αντιδρά, με συνέπεια το μεταμοσχευμένο όργανο αργά ή γρήγορα να δυσλειτουργεί. Έτσι, ένα υγιές μεταμοσχευμένο νεφρό διαρκεί κατά μέσο όρο για μια δεκαετία, ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί για τριπλάσιο χρόνο, με αποτέλεσμα μερικοί λήπτες να αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη μεταμόσχευση.

Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή Στιβ Σακς του Κέντρου Μεταμοσχεύσεων του King's College του Λονδίνου, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Βρετανικής Επιστήμης στο Μπέρμιγχαμ, σύμφωνα με το BBC και τη "Γκάρντιαν", βασίζεται στον φυσικό μηχανισμό άμυνας που έχουν τα υγιή όργανα για να προστατευτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μόρια πρωτεϊνης, που βρίσκονται πάνω στα υγιή όργανα, εμποδίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού να επιτεθεί στα δικά του όργανα. Όμως αυτές οι φυσικές πρωτεϊνες χάνονται, όταν το προς μεταμόσχευση όργανο αφαιρείται από το σώμα και αποθηκεύεται σε πάγο.

Οι βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν στο εργαστήριο το υποκατάστατο μιας τέτοιας ρυθμιστικής πρωτεϊνης και από αυτήν δημιούργησαν ένα φαρμακευτικό διάλυμα που ονόμασαν Mirococept. Η τεχνητή προστατευτική πρωτεϊνη "εμβαπτίζεται" πάνω στο προς μεταμόσχευση όργανο του δότη και το βοηθά να "αποκρούσει" τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη. Η εφαρμογή του Mirocosept γίνεται όταν το όργανο (π.χ. νεφρό) αφαιρείται από τον δότη.

Οι μέχρι τώρα δοκιμές έδειξαν ότι ένα μεταμοσχευμένο νεφρό μπορεί να λειτουργήσει χάρη στο Mirococept τουλάχιστον για άλλα επτά χρόνια χωρίς πρόβλημα μετά την αρχική δεκαετία.

Μέχρι στιγμής, έχει γίνει μόνο ένας έλεγχος ασφαλείας σε 16 ασθενείς ότι το Mirococept δεν κάνει ζημιά στο προς μεταμόσχευση όργανο, ούτε στον λήπτη. Πρόκειται να ακολουθήσει το 2011 μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή σε 300 ασθενείς, η οποία θα αποδείξει ευρέως την αποτελεσματικότητά του και θα καθορίσει ακριβώς ποια είναι η κατάλληλη ποσότητα του Mirococept που πρέπει να τοποθετείται πάνω στο μόσχευμα.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη και τελική κλινική δοκιμή για να μελετηθεί πόσα χρόνια ζωής προσθέτει η τεχνητή πρωτεϊνη στα μεταμοσχευμένα όργανα. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος θα αρχίσει να εφαρμόζεται στα νοσοκομεία σε περίπου πέντε χρόνια από τώρα, αν όλα πάνε καλά.

Όπως είπε ο Σακς, αν η έρευνα "μεταφραστεί" σε πρακτικά αποτελέσματα (αποθήκευση οργάνων για αρκετές μέρες πια και όχι μόνο για 24 ώρες, μεταφορά με μεγαλύτερη άνεση χρόνου κ.α.), τότε τα όργανα των δωρητών θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ευκολότερα, πράγμα που θα διευρύνει τη διαθέσιμη ποσότητα οργάνων για μεταμοσχεύσεις.

Το Mirococept πάντως δεν καταργεί την ανάγκη χρήσης φαρμάκων καταστολής του ανοσοποιητικού σστήματος μετά την μεταμόσχευση, αλλά οι ερευνητές ελπίζουν ότι θα καταστεί εφικτή η μείωσή τους.

e-net.gr