Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ





This free script provided by
JavaScript Kit

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Επιτέλους λειτούργησε η Επιτροπή Νοσηλείων Εξωτερικού!

Επιτέλους λειτούργησε η Επιτροπή Νοσηλείων Εξωτερικού του ΟΠΑΔ μετά από ενάμιση μήνα! Ο όγκος των υποθέσεων είναι τεράστιος αλλά πιο μεγάλη ήταν η αγωνία των ασθενών που έχουν συναλλαγές με ιατρικές υπηρεσίες στο εξωτερικό και κυρίως αυτοί που περίμεναν να κάνουν επείγουσες επεμβάσεις και μεταμοσχεύσεις.

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Ιδιωτική κλινική το επιχορηγούμενο Ωνάσειο. Καταγγελίες του Δ. Κρεμαστινού στην Υπουργό Υγείας





Έχει ανάψει το φιτίλι, ο βουλευτής Δωδεκανήσου και καθηγητής Καρδιολογίας, κ. Δημήτρης Κρεμαστινός, και δεν θα αργήσει να σκάσει η βόμβα που τώρα βρίσκεται στα χέρια της Υπουργού Υγείας.
Το θέμα έχει να κάνει με το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και όλα όσα συμβαίνουν πίσω από τους πολυτελείς, μαρμάρινους τοίχους του.

«Το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο δωρίθηκε στο κράτος με σκοπό να περιθάλπει καρδιοχειρουργικά όλους τους Έλληνες…» έτσι ξεκινά η επιστολή – ερώτηση που έστειλε ο κ. Κρεμαστινός στην κ. Ξενογιαννακοπούλου, και την οποία μπορείτε να διαβάσετε αυτούσια στη zougla.gr.

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι από την εμπειρία μου από τη μεταμόσχευση πνευμόνων επικοινωνήστε μαζί μου στο  lungtransplantation@gmail.com

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

ΒΙΕΝΝΗ 25-1-2010


ΒΙΕΝΝΗ WÄHRING 25-1-2010 ME 0oC

ΕΤΣΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ ΜΕ 2 - 4οC

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ

Η μεταμόσχευση πνευμόνων πνευμόνων (Μ.Πν.) δεν είναι εύκολο πράγμα. Το γνωρίζουμε όλοι. Μας αλλάζει όμως τη ζωή. Απ΄όλες τις απόψεις: Αναπνέουμε φυσιολογικά και ξαναμπαίνουμε στο παιχνίδι της ζωής. Απ΄ την άλλη έχουμε κάποιους ισόβιους "περιορισμούς" οι οποίοι δε μπορεί να θεωρηθούν  "ισόβια δεσμά" και φυσικά δε μπορεί να συγκριθούν με αυτούς της προηγούμενης κατάστασης.
Μιλάω για την τακτική λήψη των φαρμάκων μας, τη σωστή διατροφή και σωματική άσκηση και την αποφυγή λοιμώξεων, ιδίως κατά τις περιόδους έξαρσής τους.
Το κακό είναι ότι όταν χρειαστούμε βοήθεια δεν μπορούμε να την έχουμε άμεσα και με ασφάλεια γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τα μέσα ούτε και η εμπειρία για θέματα Μ. Πν. Υπάρχει επίσης τεράστια δυσκολία και γραφειοκρατία με τα ταμεία για την έγκριση των επανελέγχων ή θεραπείας στο εξωτερικό κι ας είναι το κόστος ελάχιστο σε σχέση με τις τεράστιες και ασύδοτες σπατάλες που γίνονται στα ελληνικά νοσοκομεία για υποδεέστερους λόγους. Το κράτος αυτό, παρά τα όσα διακηρύττονται για την προστασία των ευπαθών ομάδων, στέκεται αδιάφορο απέναντι τους. Παράδειγμα: Εδώ και ένα μήνα δεν υπάρχει Επιτροπή Έγκρισης Νοσηλείων Εξωτερικού στον ΟΠΑΔ και παρ΄όλες τις οχλήσεις μας, ακόμα και στα πιο υψηλά κλιμάκια του Υπουργείου Υγείας, δεν γίνεται τίποτα. Κι ας περιμένουν με αγωνία δεκάδες ασθενείς που έχουν ιατρικές υποθέσεις με το εξωτερικό. Αθάνατο ελληνικό κράτος.... Πότε θα δούμε κι εμείς φως στο τούνελ;

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009






This free script provided by
JavaScript Kit

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Την ώρα που όλοι γιορτάζουν...

Εμείς που χρόνια -από τη γέννησή μας όσοι έχουμε CF- είμαστε αναγκασμένοι να παλεύουμε σε ένα αγώνα επιβίωσης, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα πως οι γιορτές δεν είναι μόνο χαρά και διασκέδαση αλλά και προβληματισμός και ελπίδα.  Διαβάστε το παρακάτω και θα καταλάβετε...

Η κραυγή απόγνωσης ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας...
Από το Θοδωρή Γιάνναρο, μοριακό - πυρηνικό βιολόγο (αναδημοσίευση από το: http://www.zougla.gr/)

Μία φίλη από τη Θεσσαλονίκη, μέσω κάποιου κοινού γνωστού, μου έστειλε την επιστολή αυτή, η οποία με έκανε να ανατριχιάσω κυριολεκτικά και να ανασηκωθώ από την αναπαυτική πολυθρόνα που καθόμουν, για να την διαβάσω. Ήταν τέτοιο το χαστούκι που έφαγα, που δεν θα ήταν δυνατόν να την διαβάσω στην χουζουριά του αναπαυτικού μου καναπέ. Την διάβασα, λοιπόν, όρθιος και δεν μπορώ να πω πως δεν ένιωσα φρικτά. Δεν μπορώ να πω πως αισθάνομαι άμοιρος ευθυνών τη στιγμή που και εγώ, σαν να ήμουν μέρος του κατεστημένου, έμεινα ξαπλωμένος τόσα χρόνια στη ζεστασιά του αναπαυτικού μου καναπέ, αντί να βγω στους δρόμους και να ενώσω τη φωνή μου μαζί με τις αδύναμες φωνές αυτών που υποφέρουν από την ασθένειά τους, αλλά πρωτίστως από την αναλγησία του κατεστημένου. Σας παραθέτω την επιστολή και είμαι σίγουρος πως θα σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλά…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΕΔΩ: