Δεν επιτρέπει την αύξηση των μεταμοσχεύσεων η δομή του συστήματος λήψης και διάθεσης οργάνων. Απαγορευτικό το κόστος συντήρησης του δότη και της μεταμόσχευσης. Με απροθυμία αντιμετωπίζονται οι επεμβάσεις από τους γιατρούς
Ενας έως τρεις Ελληνες χάνονται καθημερινά περιμένοντας μόσχευμα. Οι ανθρωποθυσίες δεν φαίνεται να έχουν τέλος, καθώς το σύστημα λήψης και διάθεσης οργάνων δεν επιτρέπει την αύξηση των μεταμοσχεύσεων. Οι επεμβάσεις προκαλούν αναστάτωση στο πρόγραμμα χειρουργείων του νοσοκομείου και αντιμετωπίζονται με απροθυμία από τους γιατρούς.
35.000 δωρητές οργάνων διαθέτει η χώρα μας, όταν η Κύπρος έχει 120.000, αναφέρουν οι επιστήμονες κρούοντας σήμα κινδύνου για την πορεία των μεταμοσχεύσεων
Το κόστος συντήρησης του δότη και της μεταμόσχευσης είναι απαγορευτικό. Υπεύθυνοι ιδιωτικών νοσοκομείων απαντούσαν αρνητικά στις εκκλήσεις για παροχή οργάνων προς μεταμόσχευση, λέγοντας ότι «μπαίνουν μέσα». Δεύτερες σκέψεις κάνουν και οι υπεύθυνοι των δημόσιων νοσοκομείων, καθώς το ποσό που διατίθεται για μία μεταμόσχευση στην Ελλάδα είναι το μισό του κόστους.
Τα παραπάνω ανέφεραν, μεταξύ άλλων, χθες ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), καθηγητής κ. Γιάννης Βλαχογιάννης και ο πρόεδρος του «Ωνασείου» κ. Πέτρος Αλιβιζάτος, με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων.
Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι 1.100 Ελληνες περιμένουν στις λίστες αναμονής για μεταμόσχευση και πολλοί από αυτούς χάνουν τελικά τη ζωή τους, λόγω της χαμηλής προσφοράς.
Η χώρα μας -είπαν- διαθέτει 35.000 δωρητές οργάνων, όταν η Κύπρος -με πληθυσμό 700.000- έχει 120.000 δωρητές! Αν είχαμε αντίστοιχο αριθμό δωρητών, σε δύο χρόνια θα είχαν μεταμοσχευτεί όλοι όσοι βρίσκονται στις λίστες αναμονής.
«Το 43% των Ελλήνων δηλώνουν ότι θα ήθελαν να δωρίσουν όργανα, αλλά δεν το πράττουν, καθώς το 45% δεν εμπιστεύονται το σύστημα», τόνισε ο κ. Βλαχογιάννης. Ο πρόεδρος του ΕΟΜ εκτίμησε, επίσης, ότι θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται πολύ περισσότερες μεταμοσχεύσεις, αλλά πολλά μοσχεύματα χάνονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας.
«Εχουμε αποτύχει ως ιατρική κοινότητα να αγκαλιάσουμε τις μεταμοσχεύσεις», ανέφερε ο κ. Αλιβιζάτος, περιγράφοντας με τα πλέον μελανά χρώματα την κατάσταση που επικρατεί. Στο παρελθόν -είπε- υπήρξαν γιατροί μεγάλου νοσοκομείου, οι οποίοι δεν έστελναν μοσχεύματα στο «Ωνάσειο», με το επιχείρημα ότι «δεν πάνε τον Αλιβιζάτο»!
Περικοπές
Σύμφωνα με τον κ. Αλιβιζάτο, παλαιότερη διοίκηση του «Ωνασείου» περιέκοψε (για λόγους οικονομίας) το επίδομα ετοιμότητας των συντονιστών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί υπάρξει διαδικασία έπειτα από τις 3 το απόγευμα...
Συγκίνηση προκάλεσε η μαρτυρία της διευθύντριας της Δ’ Παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» κ. Ελευθερίας Κρικέλη, η οποία προσέφερε το 1995 τα όργανα του γιου της Γιάννη, ο οποίος σπούδαζε στις ΗΠΑ:
«Το άκουσμα της είδησης του θανάτου του πάγωσε το αίμα στις φλέβες μου, αλλά δεν κατάφερε να με σκοτώσει. Εγινε δύναμη και κατάφερε τότε να φανερωθεί η ιατρική μου ιδιότητα. Στο ερώτημα του γιατρού αν μπορούμε να κάνουμε την τραγωδία χαρά, απάντησα θετικά. Οι άνθρωποι που πήραν τα όργανα του γιου μου χαίρονται σήμερα κι εγώ αισθάνομαι τυχερή».
Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010
Μόλις 8 μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Ελλάδα το 2009!
Με τα πιο μελανά χρώματα παρουσίασαν οι επιστήμονες τις μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας, σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα μεταμοσχεύσεων (1η Νοεμβρίου).
Χαρακτηριστικό είναι ότι πέρυσι στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκαν μόλις 8 μεταμοσχεύσεις καρδιάς, ενώ στην Τσεχία και το Βέλγιο, όπου τα προγράμματα μεταμόσχευσης άρχισαν μετά από την Ελλάδα, έγιναν 80 και 66 μεταμοσχεύσεις καρδιάς, αντίστοιχα.
«Έχουμε αποτύχει ως ιατρική κοινότητα στον τομέα των μεταμοσχεύσεων» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρ.πρόεδρος του Ωνασείου καρδιοχειρουργικού κέντρου, Π. Αλιβιζάτος.
«Το πρόβλημα στην Ελλάδα στον τομέα των μεταμοσχεύσεων δεν είναι ο μικρός αριθμός δοτών αλλά η απώλεια δοτών», ανέφερε ο καθηγητής Ιωάννης Βλαχογιάννης, πρόεδρος της ΔΣ του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ).
Η μεταμόσχευση μέσα στα νοσοκομεία, ανέφερε ο κ. Βλαχογιάννης, δεν είναι μέθοδος που βιώνει φιλική αποδοχή από τις διοικήσεις και εκεί πρέπει να στραφούμε ώστε να αλλάξουν νοοτροπίες και να ενισχυθεί η ιδέα της δωρεάς οργάνων.
Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η υστέρηση στην αξιοποίηση των υπαρχόντων μοσχευμάτων στις ΜΕΘ. Τουλάχιστον ίσος αριθμός εγκεφαλικά νεκρών υπάρχει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, Μάλιστα, το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε αριθμό τροχαίων ατυχημάτων, υποδεικνύει ότι οι δυνητικοί δότες υπάρχουν, αλλά δεν αξιοποιούνται.
Τα μοσχεύματα χάνονται ή γιατί δεν διαγιγνώσκεται έγκαιρα ο εγκεφαλικός θάνατος, ή διότι στις περιπτώσεις που διαγιγνώσκεται και τίθεται η δυνατοτητα της δωρεάς οργάνων, το 30% των συγγενών των εκλιπόντων αρνείται τη δωρεά.
Ταυτόχρονα, ο μικρός αριθμός υποψήφιων ληπτών οργάνων στη χώρα μας περιορίζει την καταλληλότητα των προσφερόμενων μοσχευμάτων και ως εκ τούτου την αξιοποίησή τους από τα ελληνικά μεταμοσχευτικά κέντρα, με αποτέλεσμα πολλά μοσχεύματα από Ελληνες δότες να μεταμοσχεύονται σε συμβατούς λήπτες του εξωτερικού.
Σήμερα, είναι εγγεγραμμένοι στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση νεφρού περίπου 1.000 ασθενείς, για ήπαρ 50-80 και για μεταμόσχευση καρδιάς περίπου 25. Οι δότες, σύμφωνα με τα στοιχεία, θα μπορούσαν να είναι γύρω στους 340, αλλά δυστυχώς είναι πολύ λιγότεροι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Χαρακτηριστικό είναι ότι πέρυσι στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκαν μόλις 8 μεταμοσχεύσεις καρδιάς, ενώ στην Τσεχία και το Βέλγιο, όπου τα προγράμματα μεταμόσχευσης άρχισαν μετά από την Ελλάδα, έγιναν 80 και 66 μεταμοσχεύσεις καρδιάς, αντίστοιχα.
«Έχουμε αποτύχει ως ιατρική κοινότητα στον τομέα των μεταμοσχεύσεων» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρ.πρόεδρος του Ωνασείου καρδιοχειρουργικού κέντρου, Π. Αλιβιζάτος.
«Το πρόβλημα στην Ελλάδα στον τομέα των μεταμοσχεύσεων δεν είναι ο μικρός αριθμός δοτών αλλά η απώλεια δοτών», ανέφερε ο καθηγητής Ιωάννης Βλαχογιάννης, πρόεδρος της ΔΣ του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ).
Η μεταμόσχευση μέσα στα νοσοκομεία, ανέφερε ο κ. Βλαχογιάννης, δεν είναι μέθοδος που βιώνει φιλική αποδοχή από τις διοικήσεις και εκεί πρέπει να στραφούμε ώστε να αλλάξουν νοοτροπίες και να ενισχυθεί η ιδέα της δωρεάς οργάνων.
Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και η υστέρηση στην αξιοποίηση των υπαρχόντων μοσχευμάτων στις ΜΕΘ. Τουλάχιστον ίσος αριθμός εγκεφαλικά νεκρών υπάρχει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, Μάλιστα, το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε αριθμό τροχαίων ατυχημάτων, υποδεικνύει ότι οι δυνητικοί δότες υπάρχουν, αλλά δεν αξιοποιούνται.
Τα μοσχεύματα χάνονται ή γιατί δεν διαγιγνώσκεται έγκαιρα ο εγκεφαλικός θάνατος, ή διότι στις περιπτώσεις που διαγιγνώσκεται και τίθεται η δυνατοτητα της δωρεάς οργάνων, το 30% των συγγενών των εκλιπόντων αρνείται τη δωρεά.
Ταυτόχρονα, ο μικρός αριθμός υποψήφιων ληπτών οργάνων στη χώρα μας περιορίζει την καταλληλότητα των προσφερόμενων μοσχευμάτων και ως εκ τούτου την αξιοποίησή τους από τα ελληνικά μεταμοσχευτικά κέντρα, με αποτέλεσμα πολλά μοσχεύματα από Ελληνες δότες να μεταμοσχεύονται σε συμβατούς λήπτες του εξωτερικού.
Σήμερα, είναι εγγεγραμμένοι στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση νεφρού περίπου 1.000 ασθενείς, για ήπαρ 50-80 και για μεταμόσχευση καρδιάς περίπου 25. Οι δότες, σύμφωνα με τα στοιχεία, θα μπορούσαν να είναι γύρω στους 340, αλλά δυστυχώς είναι πολύ λιγότεροι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010
Τρίχρονο παιδί «χαρίζει» ζωή με τα όργανά του σε Ελλάδα και εξωτερικό
Πάτρα
Σε ασθενείς στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού πρόκειται να μεταμοσχευθούν τα όργανα ενός τρίχρονου παιδιού που κατέληξε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πάτρας.
Για το λόγο αυτό, στήθηκε ειδική επιχείρηση στο νοσοκομείο, προκειμένου να μεταφερθούν άμεσα τα όργανα του παιδιού στις νοσηλευτικές μονάδες, όπου βρέθηκαν οι ασθενείς στους οποίους θα μπορούσαν να μεταμοσχευθούν. Η καρδιά του νηπίου, ήδη, μεταφέρθηκε στην Γερμανία, ενώ οι νεφροί παρέμειναν στην Ελλάδα.
Το τρίχρονο παιδί είχε διακομιστεί, από την Κέρκυρα, στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου, μετά από σοβαρό τραυματισμό, σε τροχαίο. Όταν οι γιατροί ενημέρωσαν τους γονείς ότι το παιδί τους ήταν κλινικά νεκρό, οι τελευταίοι πήραν την απόφαση να δωρίσουν τα όργανά του.
Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010
Ατελείωτη η αναμονή και στη λίστα για νεφρό...
Εκατοντάδες είναι οι νεφροπαθείς που προστίθενται κάθε χρόνο στη μακροσκελή λίστα του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), ευελπιστώντας να μεταμοσχευθούν για να «λυτρωθούν» από την επώδυνη διαδικασία της αιμοκάθαρσης που υποβάλλονται σχεδόν καθημερινά.
Η απογοήτευση τους από τη αναμονή είναι τόσο μεγάλη, που πολλοί αποφασίζουν να μην μπουν καν στον κόπο να εγγραφούν, και συνεχίζουν να ζουν με το μηχάνημα. Από αυτούς μόνο το 20% θα καταφέρει να κάνει μεταμόσχευση νεφρού.
Στην Ελλάδα ο χρόνος αναμονής στη λίστα μεταμοσχεύσεων μπορεί να διαρκέσει από 8 έως 10 χρόνια. Την ίδια στιγμή που σε χώρες της Ευρώπης ο χρόνος αναμονής για μεταμόσχευση διαρκεί 1-12 μήνες.
Πολλοί νεφροπαθείς προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες για να μεταμοσχευθούν, στρέφονται σε χώρες τους εξωτερικού όπου ο χρόνος αναμονής στις αντίστοιχες λίστες είναι μικρότερος. Για να καλυφθούν όμως τα έξοδα από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς, για τη μετάβαση σε μεταμοσχευτικό κέντρο του εξωτερικού, θα πρέπει να δώσει το «πράσινο φως» ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων κάτι δεν κάνει.
Η απογοήτευση τους από τη αναμονή είναι τόσο μεγάλη, που πολλοί αποφασίζουν να μην μπουν καν στον κόπο να εγγραφούν, και συνεχίζουν να ζουν με το μηχάνημα. Από αυτούς μόνο το 20% θα καταφέρει να κάνει μεταμόσχευση νεφρού.
Στην Ελλάδα ο χρόνος αναμονής στη λίστα μεταμοσχεύσεων μπορεί να διαρκέσει από 8 έως 10 χρόνια. Την ίδια στιγμή που σε χώρες της Ευρώπης ο χρόνος αναμονής για μεταμόσχευση διαρκεί 1-12 μήνες.
Πολλοί νεφροπαθείς προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες για να μεταμοσχευθούν, στρέφονται σε χώρες τους εξωτερικού όπου ο χρόνος αναμονής στις αντίστοιχες λίστες είναι μικρότερος. Για να καλυφθούν όμως τα έξοδα από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς, για τη μετάβαση σε μεταμοσχευτικό κέντρο του εξωτερικού, θα πρέπει να δώσει το «πράσινο φως» ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων κάτι δεν κάνει.
Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010
Νέα θεραπεία για την πνευμονική υπέρταση
Η πνευμονική υπέρταση χαρακτηρίζεται από αυξημένη πίεση στα πνευμονικά αγγεία και επιβαρύνει άμεσα την καρδιακή λειτουργία, προκαλώντας καρδιακή ανεπάρκεια και εντείνοντας τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Ο αριθμός των ασθενών αυξάνεται διαρκώς στη χώρα μας, καθώς ετησίως προστίθεται στους υπάρχοντες πάσχοντες, 1000 νέα περιστατικά.
Η νέα φαρμακευτική ουσία bosentan, συστήνεται τόσο σε ενήλικες με πνευμονική υπέρταση όσο και σε παιδιά που εκδηλώνουν τη νόσο. Χορηγείται δύο φορές την ημέρα, απαλλάσσοντας τους ασθενείς από τις άλλες υπάρχουσες ενέσιμες θεραπείες. Με την χορήγηση της νέας φαρμακευτικής ουσίας bosentan, αναστέλλεται η εξέλιξη της νόσου κατά 77%. Έτσι σταματούν οι βλάβες στον πνεύμονα που αν συνεχιστούν, αντιμετωπίζονται μόνο με μεταμόσχευση πνευμόνων.
Πληροφορίες από zougla.gr
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
Νέα τεχνική για μεγαλύτερη ζωή στα μεταμοσχευμένα όργανα
Βρετανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια καινοτομική τεχνική που θα μπορούσε να αυξήσει μέχρι σχεδόν στο διπλάσιο χρόνο τη ζωή ενός μεταμοσχευμένου οργάνου, όπως ένα νεφρό, και να αποτρέψει την απόρριψή του από τον οργανισμό του λήπτη. Προς το παρόν, λιγότερα από τα μισά μοσχεύματα συνεχίζουν να λειτουργούν για περισσότερα από δέκα χρόνια μετά την μεταμόσχευση.
Με τη νέα μέθοδο, που διαρκεί μόλις 20 λεπτά, το προς μεταμόσχευση όργανο πλένεται με ένα διάλυμα φαρμάκου κατά την μεταφορά του από το δωρητή στον λήπτη. Το διάλυμα παρέχει προστασία στο ξένο όργανο από τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη, το οποίο συχνά επιτίθεται στο ξένο σώμα για να καταστρέψει τα κύτταρά του, που τα αντιλαμβάνεται ως κακόβουλους εισβολείς.
Οι ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση, αναγκάζονται να παίρνουν φάρμακα καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος (με τις όποιες παρενέργειες, όπως η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο), όμως και πάλι το σώμα του λήπτη συχνά συνεχίζει να αντιδρά, με συνέπεια το μεταμοσχευμένο όργανο αργά ή γρήγορα να δυσλειτουργεί. Έτσι, ένα υγιές μεταμοσχευμένο νεφρό διαρκεί κατά μέσο όρο για μια δεκαετία, ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί για τριπλάσιο χρόνο, με αποτέλεσμα μερικοί λήπτες να αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη μεταμόσχευση.
Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή Στιβ Σακς του Κέντρου Μεταμοσχεύσεων του King's College του Λονδίνου, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Βρετανικής Επιστήμης στο Μπέρμιγχαμ, σύμφωνα με το BBC και τη "Γκάρντιαν", βασίζεται στον φυσικό μηχανισμό άμυνας που έχουν τα υγιή όργανα για να προστατευτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μόρια πρωτεϊνης, που βρίσκονται πάνω στα υγιή όργανα, εμποδίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού να επιτεθεί στα δικά του όργανα. Όμως αυτές οι φυσικές πρωτεϊνες χάνονται, όταν το προς μεταμόσχευση όργανο αφαιρείται από το σώμα και αποθηκεύεται σε πάγο.
Οι βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν στο εργαστήριο το υποκατάστατο μιας τέτοιας ρυθμιστικής πρωτεϊνης και από αυτήν δημιούργησαν ένα φαρμακευτικό διάλυμα που ονόμασαν Mirococept. Η τεχνητή προστατευτική πρωτεϊνη "εμβαπτίζεται" πάνω στο προς μεταμόσχευση όργανο του δότη και το βοηθά να "αποκρούσει" τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη. Η εφαρμογή του Mirocosept γίνεται όταν το όργανο (π.χ. νεφρό) αφαιρείται από τον δότη.
Οι μέχρι τώρα δοκιμές έδειξαν ότι ένα μεταμοσχευμένο νεφρό μπορεί να λειτουργήσει χάρη στο Mirococept τουλάχιστον για άλλα επτά χρόνια χωρίς πρόβλημα μετά την αρχική δεκαετία.
Μέχρι στιγμής, έχει γίνει μόνο ένας έλεγχος ασφαλείας σε 16 ασθενείς ότι το Mirococept δεν κάνει ζημιά στο προς μεταμόσχευση όργανο, ούτε στον λήπτη. Πρόκειται να ακολουθήσει το 2011 μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή σε 300 ασθενείς, η οποία θα αποδείξει ευρέως την αποτελεσματικότητά του και θα καθορίσει ακριβώς ποια είναι η κατάλληλη ποσότητα του Mirococept που πρέπει να τοποθετείται πάνω στο μόσχευμα.
Τέλος, θα πρέπει να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη και τελική κλινική δοκιμή για να μελετηθεί πόσα χρόνια ζωής προσθέτει η τεχνητή πρωτεϊνη στα μεταμοσχευμένα όργανα. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος θα αρχίσει να εφαρμόζεται στα νοσοκομεία σε περίπου πέντε χρόνια από τώρα, αν όλα πάνε καλά.
Όπως είπε ο Σακς, αν η έρευνα "μεταφραστεί" σε πρακτικά αποτελέσματα (αποθήκευση οργάνων για αρκετές μέρες πια και όχι μόνο για 24 ώρες, μεταφορά με μεγαλύτερη άνεση χρόνου κ.α.), τότε τα όργανα των δωρητών θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ευκολότερα, πράγμα που θα διευρύνει τη διαθέσιμη ποσότητα οργάνων για μεταμοσχεύσεις.
Το Mirococept πάντως δεν καταργεί την ανάγκη χρήσης φαρμάκων καταστολής του ανοσοποιητικού σστήματος μετά την μεταμόσχευση, αλλά οι ερευνητές ελπίζουν ότι θα καταστεί εφικτή η μείωσή τους.
e-net.gr
Με τη νέα μέθοδο, που διαρκεί μόλις 20 λεπτά, το προς μεταμόσχευση όργανο πλένεται με ένα διάλυμα φαρμάκου κατά την μεταφορά του από το δωρητή στον λήπτη. Το διάλυμα παρέχει προστασία στο ξένο όργανο από τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη, το οποίο συχνά επιτίθεται στο ξένο σώμα για να καταστρέψει τα κύτταρά του, που τα αντιλαμβάνεται ως κακόβουλους εισβολείς.
Οι ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση, αναγκάζονται να παίρνουν φάρμακα καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος (με τις όποιες παρενέργειες, όπως η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο), όμως και πάλι το σώμα του λήπτη συχνά συνεχίζει να αντιδρά, με συνέπεια το μεταμοσχευμένο όργανο αργά ή γρήγορα να δυσλειτουργεί. Έτσι, ένα υγιές μεταμοσχευμένο νεφρό διαρκεί κατά μέσο όρο για μια δεκαετία, ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί για τριπλάσιο χρόνο, με αποτέλεσμα μερικοί λήπτες να αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη μεταμόσχευση.
Η ανακάλυψη, υπό τον καθηγητή Στιβ Σακς του Κέντρου Μεταμοσχεύσεων του King's College του Λονδίνου, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Βρετανικής Επιστήμης στο Μπέρμιγχαμ, σύμφωνα με το BBC και τη "Γκάρντιαν", βασίζεται στον φυσικό μηχανισμό άμυνας που έχουν τα υγιή όργανα για να προστατευτούν από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μόρια πρωτεϊνης, που βρίσκονται πάνω στα υγιή όργανα, εμποδίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού να επιτεθεί στα δικά του όργανα. Όμως αυτές οι φυσικές πρωτεϊνες χάνονται, όταν το προς μεταμόσχευση όργανο αφαιρείται από το σώμα και αποθηκεύεται σε πάγο.
Οι βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν στο εργαστήριο το υποκατάστατο μιας τέτοιας ρυθμιστικής πρωτεϊνης και από αυτήν δημιούργησαν ένα φαρμακευτικό διάλυμα που ονόμασαν Mirococept. Η τεχνητή προστατευτική πρωτεϊνη "εμβαπτίζεται" πάνω στο προς μεταμόσχευση όργανο του δότη και το βοηθά να "αποκρούσει" τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του λήπτη. Η εφαρμογή του Mirocosept γίνεται όταν το όργανο (π.χ. νεφρό) αφαιρείται από τον δότη.
Οι μέχρι τώρα δοκιμές έδειξαν ότι ένα μεταμοσχευμένο νεφρό μπορεί να λειτουργήσει χάρη στο Mirococept τουλάχιστον για άλλα επτά χρόνια χωρίς πρόβλημα μετά την αρχική δεκαετία.
Μέχρι στιγμής, έχει γίνει μόνο ένας έλεγχος ασφαλείας σε 16 ασθενείς ότι το Mirococept δεν κάνει ζημιά στο προς μεταμόσχευση όργανο, ούτε στον λήπτη. Πρόκειται να ακολουθήσει το 2011 μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή σε 300 ασθενείς, η οποία θα αποδείξει ευρέως την αποτελεσματικότητά του και θα καθορίσει ακριβώς ποια είναι η κατάλληλη ποσότητα του Mirococept που πρέπει να τοποθετείται πάνω στο μόσχευμα.
Τέλος, θα πρέπει να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη και τελική κλινική δοκιμή για να μελετηθεί πόσα χρόνια ζωής προσθέτει η τεχνητή πρωτεϊνη στα μεταμοσχευμένα όργανα. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος θα αρχίσει να εφαρμόζεται στα νοσοκομεία σε περίπου πέντε χρόνια από τώρα, αν όλα πάνε καλά.
Όπως είπε ο Σακς, αν η έρευνα "μεταφραστεί" σε πρακτικά αποτελέσματα (αποθήκευση οργάνων για αρκετές μέρες πια και όχι μόνο για 24 ώρες, μεταφορά με μεγαλύτερη άνεση χρόνου κ.α.), τότε τα όργανα των δωρητών θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ευκολότερα, πράγμα που θα διευρύνει τη διαθέσιμη ποσότητα οργάνων για μεταμοσχεύσεις.
Το Mirococept πάντως δεν καταργεί την ανάγκη χρήσης φαρμάκων καταστολής του ανοσοποιητικού σστήματος μετά την μεταμόσχευση, αλλά οι ερευνητές ελπίζουν ότι θα καταστεί εφικτή η μείωσή τους.
e-net.gr
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΓΟΝΙΔΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ
Ελπίδες και για την Κυστική Ίνωση.
Το ελαττωματικό γονίδιο που ευθύνεται για τη β-μεσογειακή αναιμία αντικαταστάθηκε για πρώτη φορά με ένα υγιές αντίγραφο, ανακοίνωσαν Γάλλοι και Αμερικανοί ερευνητές.
Ο ασθενής στον οποίο εφαρμόστηκε η μέθοδος δεν χρειάζεται μεταγγίσεις εδώ και 21 μήνες, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στο περιοδικό Nature.
Τα κύτταρα που περιέχουν το επιπλέον γονίδιο πολλαπλασιάζονται στον οργανισμό του ασθενή χωρίς να δημιουργούν προβλήματα, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να προκαλέσουν κάποτε λευχαιμία.
Η επιτυχία της δοκιμής δημιουργεί αισιοδοξία για την καταπολέμηση της μεσογειακής αναιμίας, της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, αλλά και άλλων μορφών αιμοσφαιρινοπάθειας:
«Οι ασθενείς με διαταραχές της πρωτεΐνης του αίματος αιμοσφαιρίνηw συχνά εξαρτώνται από τις μεταγγίσεις εφ' όρου ζωής. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει, δεδομένης της επιτυχίας της θεραπείας σε ασθενή με μία τέτοια διαταραχή» αναφέρει σε συνοδευτικό άρθρο σχολιασμού ο Δρ Ντέρεκ Πέρσονς του Ερευνητικού Νοσοκομείου Παίδων «Σεντ Τζουντ» στο Μέμφις.
Οι αιμοσφαιρινοπάθειες γενικά οφείλονται σε μεταλλάξεις των γονιδίων της αιμοσφαιρίνης, η οποία συγκεντρώνεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς.
Η β-μεσογειακή αναιμία ή β-θαλασσαιμία, όπως και η δρεπανοκυτταρική αναιμία, οφείλονται σε μεταλλάξεις του γονιδίου της β-σφαιρίνης, μίας από τις πρωτεΐνες που σχηματίζουν το μόριο της αιμοσφαιρίνης.
Στα άτομα που φέρουν το «στίγμα» της ασθένειας, η γενετική βλάβη εμφανίζεται σε ένα από τα δύο αντίγραφα του γονιδίου (ένα αντίγραφο από κάθε γονέα). Στους ασθενείς που χρειάζονται μεταγγίσεις, η μετάλλαξη υπάρχει και στα δύο αντίγραφα.
Στην τελευταία μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν γενετικά τροποποιημένο ιό, που ονομάζεται φακοϊός, για να εισάγουν το φυσιολογικό γονίδιο της β-σφαιρίνης στα αιμοποιητικά κύτταρα του ασθενή.
Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή της μεθόδου, η φυσιολογική αιμοσφαιρίνη αντιστοιχεί στο ένα τρίτο της αιμοσφαιρίνης που κυκλοφορεί στο αίμα του ασθενή, και, όπως δείχνουν οι εξετάσεις, είναι αρκετή για να τον απαλλάξει από την ανάγκη μεταγγίσεων.
Οι ερευνητές θα περιμένουν τώρα να δουν αν η θεραπεία θα συνεχίσει να λειτουργεί, επαγρυπνώντας όμως για εμφάνιση λευχαιμίας, στην περίπτωση που τα κύτταρα με το επιπλέον γονίδιο αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.
Τη μελέτη στο Nature υπογράφουν μεταξύ άλλων ερευνητές του Πανεπιστημίου του Παρισιού και άλλων γαλλικών κέντρων, του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια και του Χάρβαρντ, καθώς και της αμερικανικής εταιρείας Genetix Pharmaceuticals.
Γονιδιακές θεραπείες για τη μεσογειακή αναιμία δοκιμάζονται επίσης στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης.
Newsroom ΔΟΛ
Το ελαττωματικό γονίδιο που ευθύνεται για τη β-μεσογειακή αναιμία αντικαταστάθηκε για πρώτη φορά με ένα υγιές αντίγραφο, ανακοίνωσαν Γάλλοι και Αμερικανοί ερευνητές.
Ο ασθενής στον οποίο εφαρμόστηκε η μέθοδος δεν χρειάζεται μεταγγίσεις εδώ και 21 μήνες, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στο περιοδικό Nature.
Τα κύτταρα που περιέχουν το επιπλέον γονίδιο πολλαπλασιάζονται στον οργανισμό του ασθενή χωρίς να δημιουργούν προβλήματα, αν και παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να προκαλέσουν κάποτε λευχαιμία.
Η επιτυχία της δοκιμής δημιουργεί αισιοδοξία για την καταπολέμηση της μεσογειακής αναιμίας, της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, αλλά και άλλων μορφών αιμοσφαιρινοπάθειας:
«Οι ασθενείς με διαταραχές της πρωτεΐνης του αίματος αιμοσφαιρίνηw συχνά εξαρτώνται από τις μεταγγίσεις εφ' όρου ζωής. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει, δεδομένης της επιτυχίας της θεραπείας σε ασθενή με μία τέτοια διαταραχή» αναφέρει σε συνοδευτικό άρθρο σχολιασμού ο Δρ Ντέρεκ Πέρσονς του Ερευνητικού Νοσοκομείου Παίδων «Σεντ Τζουντ» στο Μέμφις.
Οι αιμοσφαιρινοπάθειες γενικά οφείλονται σε μεταλλάξεις των γονιδίων της αιμοσφαιρίνης, η οποία συγκεντρώνεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς.
Η β-μεσογειακή αναιμία ή β-θαλασσαιμία, όπως και η δρεπανοκυτταρική αναιμία, οφείλονται σε μεταλλάξεις του γονιδίου της β-σφαιρίνης, μίας από τις πρωτεΐνες που σχηματίζουν το μόριο της αιμοσφαιρίνης.
Στα άτομα που φέρουν το «στίγμα» της ασθένειας, η γενετική βλάβη εμφανίζεται σε ένα από τα δύο αντίγραφα του γονιδίου (ένα αντίγραφο από κάθε γονέα). Στους ασθενείς που χρειάζονται μεταγγίσεις, η μετάλλαξη υπάρχει και στα δύο αντίγραφα.
Στην τελευταία μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν γενετικά τροποποιημένο ιό, που ονομάζεται φακοϊός, για να εισάγουν το φυσιολογικό γονίδιο της β-σφαιρίνης στα αιμοποιητικά κύτταρα του ασθενή.
Δύο χρόνια μετά την εφαρμογή της μεθόδου, η φυσιολογική αιμοσφαιρίνη αντιστοιχεί στο ένα τρίτο της αιμοσφαιρίνης που κυκλοφορεί στο αίμα του ασθενή, και, όπως δείχνουν οι εξετάσεις, είναι αρκετή για να τον απαλλάξει από την ανάγκη μεταγγίσεων.
Οι ερευνητές θα περιμένουν τώρα να δουν αν η θεραπεία θα συνεχίσει να λειτουργεί, επαγρυπνώντας όμως για εμφάνιση λευχαιμίας, στην περίπτωση που τα κύτταρα με το επιπλέον γονίδιο αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.
Τη μελέτη στο Nature υπογράφουν μεταξύ άλλων ερευνητές του Πανεπιστημίου του Παρισιού και άλλων γαλλικών κέντρων, του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια και του Χάρβαρντ, καθώς και της αμερικανικής εταιρείας Genetix Pharmaceuticals.
Γονιδιακές θεραπείες για τη μεσογειακή αναιμία δοκιμάζονται επίσης στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης.
Newsroom ΔΟΛ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)